• २ फागुन २०८२, शनिबार

आमा (कविता)

blog

कक्षाकोठाको कालोपाटीमा

मास्टरले लेख्दै गर्दा  

भाँचिएर भुइँमा झरेको

चकको टुव्रmा 

टिपेर घर ल्याउँछु 

त्यही चकले लेखेर

आमालाई कखरा पढाउँछु

र घरलाई पाठशाला बनाउँछु ।

मलाई थाहा छ–

आमाले पढेको घर 

कहिल्यै अँध्यारो हुँदैन

जूनसँग सौन्दर्य सापटी माग्नै पर्दैन 

भविष्यमा चक जस्तै सेतो 

आमाको मुहार हेर्ने मन छ

कालोपाटी जस्तै 

घरको अँध्यारो भविष्य 

आमा र म मिलेर 

डाँडो कटाउनु छ

शिक्षाको दियो बलेको घर 

गाउँलेलाई देखाउनु छ