• ६ जेठ २०८१, आइतबार

आज बिहान (कविता)

blog

जुनै समय पनि आफ्नै बिहान हुन्छ

तपाईं कहाँ जानुहुन्छ म कहाँ जान्छु

या त खुम्चिरहेँ उत्तरार्धसम्म

या त यताउति हेरिरहेँ आवाजहरूको विचलन


कति छन व्याप्त भूत वर्तमान आगमनहरू

दिन रात केही नभनी द्वन्द्व अन्तद्र्वन्द्व 

कथा व्यथाहरू

तथापि अबोध त उनैसँग छ उप्रान्त 

पटक पटक


आधी शतक उछिनेको समय

चउर टाँडेघर तीन खुट्टी भ¥याङ

बस्दा हुन व्यस्तता क्षण सुम्पी मध्याह्न

सूचकाङ्क

कहाँ मनलाई छेक्न सकिन्छ र !

उभिरहनु बसिरहनु शून्यता सौहार्दता 

वरिपरि समय थिचिरहेको मिचिरहेको

मिलिरहेको पनि समय

दुर्दान्त के थियो आदि अनादि

लाग्यो तिमी रहेछौ उनी रहेछन्

मात्र नरहेको छाया उभिरहेको 


मित्रहरू सुलसुले अब आए अठाप्दी ?

गुजुल्टिए अङ्गहरू सन्ताप

मन राख्न पनि राख्नै हो अद्यावधि


व्यग्र जे छ उनलाई तड्पिरहे

उत्ताप छालहरू 

तथापि त्यही त्यागेर हिँडेको 

एउटा बाटो अर्को बाटो ।