• २३ फागुन २०८२, शनिबार

जिन्दगीको दीर्घ समीकरण

जीवन पानी जस्तो हो या हामी पानी जस्ता ? कि हामी नै पानी जस्तो हुनुपर्ने हो ? सुन्दा सामान्य जस्तो लागे पनि यो गम्भीर सोधाइ हो । आखिर जीवन पानी जस्तो कलकल बगिरहने कुरा हो कि जीवन कर्कलाको पा

योगिनी र माया (कवित)

अलिकति बतास चलिरहेछ पानी र उज्यालो बगिरहेछन् पृथ्वी र आकाश हेरिरहेछन् योभन्दा पर तिमी केही सोचि

सरोगेट मदर

(भारतको उत्तर प्रदेशमा जन्मेकी रजतरानी मिनू स्वतन्त्र दलित लेखिका, आलोचकका साथै प्राध्यापक पनि हुन् । भारतको प्रसिद्ध जेएनयु विश्वविद्यालयबाट विद्यावारिधि गरेकी रजतरानी मिनू खास गरी सामाजिक

मिस अनामिका (कथा)

“हैन यो निद्रा पनि किन नलागेको आधा रात बितिसक्यो,” अनामिका आफ्नो मोबाइलमा विगतका तस्बिर हेर्दै आफैँसँग प्रश्न गर्छिन् । यसै गरी हिजोआज उनका कैयौँ रात बित्ने गरेका छन् । उनलाई रातमा

१२ नम्बर बेडबाट प्रसारित त्रास (निबन्ध)

निकै पर, दक्षिण–उत्तरी दिशामा सघन हरियाली वृक्षादिले भरिपूर्ण सोतो परेको एउटा डाँडा उभिएको छ । त्यो नागार्जुनको डाँडा हो । भारतीय कवि नवारुण भट्टाचार्यको चर्चित कविता ‘मृत्यु उपत्यका होइन,