म– तिम्रो समयको दास होइन ।
तिमी उठ्ने बेला बिहान भइदिन
तिमीलाई निद्रा लाग्दा रात हुन
तिमी एक्लो हुँदा
तिम्रो एकान्तलाई शान्त बनाइदिन
म– तिम्रो इच्छाको बन्दी होइन ।
सँगै पुग्न मन छ भने
सँगै हिँडौँ ।
तिमीलाई चाहिँदा घाम झैं चम्कन
तिमीलाई स्वर्ण मृग चाहिँदा राम हुन
तिमीलाई चाहिँदा शीतल बतास झैं चल्न
तिमीलाई नचाहिँदा जिउँदो लास बन्न
म– तिम्रो स्वार्थको सेना होइन ।
मलामी बन्न मन छ भने
जन्ती बनौँ ।
मलाई
तिम्रो जीवनको इन्द्रेणी बनाएर
मेरा भावनाका अक्सिजन सबै सोसेर
कार्बनडाइअक्साइड झैँ फालिने
म– तिम्रो समयको सास होइन ।
म– घाम डुबेपछिको साँझ हुँ
मलाई मेरै बेग र रङ मन पर्छ
म– साँझपछिको रात, रातपछिको बिहान हुँ
मलाई मेरै जीवनचक्र मन पर्छ ।
म– मेरै अन्धकारको राग हुँ
मलाई मेरै शान्ति र सन्नाटा मन पर्छ ।
म– आफ्नै सीमाभित्रको आकाश हुँ
मलाई मेरै छायामा उभिने रूख मन पर्छ ।
म– तिम्रो हातको नाडी
तिमो घरको भित्ता
मोबाइलको वालपेपरको घडी होइन ।
मेरै गतिमा
मेरै समयमा चल्ने
म– समय हुँ ।
-square-thumb.jpg)
-original-thumb.jpg)
