• २७ पुस २०८२, आइतबार

समय (कविता)

blog

नदी जस्तै 

घडीको टिक टिक जस्तै 

कहिले छालमा उफ्रिन्छ

कहिले शान्त पोखरीमा थामिन्छ ।  

व्यस्त जीवनमा समय खोज्नु प‍र्थ्यो ।  

त्यतिबेला समय पङ्ख लगाएर उड्थ्यो,  

दिन छोटो, रात क्षणिक,  

जीवन केवल दौडको नाम जस्तै  

व्यस्तताले जीवनलाई अर्थ दिन्छ,  

विश्रामले जीवनलाई नयाँ शक्ति दिन्छ

समय त अनन्त प्रवाहको पूर्ण रूप हो ।

समय त एउटै हो,  

तर दृष्टि अनुसार बदलिन्छ ।  

कहिले दौड, कहिले शून्यता,  

गतिशीलता र स्थिरताको सङ्गम । 

सायद यही हो समयको रहस्य  

कहिले व्यस्ततामा डुबाउँछ,  

कहिले विश्राममा हराउँछ ।  

तर अन्ततः,  

समयले सिकाउँछ 

व्यस्तता र विश्राम दुवै जीवनका रङ्ग हुन् ।