logo
२०७८ मंसिर १८ शनिवार



विक्षिप्त युग वाणी (कविता)

शनिवार |


विक्षिप्त युग वाणी (कविता)


तेजेश्वरबाबु ग्वंगः

सायद म जस्ता महरू(हामीहरू)का
अल्याख महरू
घरघरमा, टोलटोलमा, सडकसडकमा
गल्ली, गोरेटोहरूमा
घरैघरसित, टोलैटोलसित, सडकै सडकसित
गल्ली, गोरेटोहरूसित
सन्किएका छन्, विक्षिप्तिएका हुन् ।

युग सन्किएका छन्, विक्षिप्तिएका छन्
युगसितका मजस्ता महरूका
करोडौँ करोड महरू
पूर्व, पश्चिम, उत्तर, दक्षिण,
इशान, आग्नेय, नैऋत्य र बायव्य,
अनि आकाश र पातालहरू –
सन्कीहरूका सनक सन्काहा श्वासहरूले
ठस्ठसिएका छन्, वायुमण्डल दूषित छन् ।

युगको युगवाणी जुट्नु कहाँ कहाँ ?
मुरली मुखरिनु कता कता
वाणी युगीनु साटो
मुरली मकैझैँ मात्र फुर्रिरहेछन् –
देख्दा सुरभित तर ओजन बिनाका
हाँडी, ताप्के, फ्राइ प्यान र प्रेसर कुकरभित्र
पररर ... पररर ... पड्केर, पड्काएर आफँैलाई ।

एक दुई मकैहरू उछिटिन्छन्
बाहिरिन्छन्, भुइँमा पर्छन्, चिसिन्छन्
राप र तातोपन सेलाउँछन् – उष्ण बिहिन,
मानौँ उष्ण र न्यानो राप उनका आफ्नै होइनन् –
छैनन् पनि न्यानोपन रत्ति आफ्नै उनका अन्तरालबाट उस्केका;
छन् भने केवल ती सबै –
मात्र हाँडी, ताप्के, फ्राइ प्यान र प्रेसर कुकरे रापका चापहरू !!!

कतिञ्जेल खपिएलान् ... ?
कहाँसम्म खेपिएलान् ... ?
हाँडी, ताप्के, पे्रसर कुकरका रापमा फुरेका
मुरली मकैका दानाहरू यी ... !!!

अवधि नाघेर अझै तिनमै नङ्ग्रिने रहर बोकाइहरू
डढिने छन्, सेतोबाट कालिने छन्, स्वादिलोबाट
बेस्वादिलो बन्नेछन् – झुरझुर झुर्रम –
हाँडी, ताप्के, प्रेसर कुकर र फ्राइ प्यानका
मुरली मकैहरू,
अथवा आँट र अठोट विनाका
यी फुरनदानाहरू सेलाउनेवित्तिकै
केलाउनै नपर्ने गरी भोकाएका
मजस्ता महरूका जमात जमात महरूले
चमचम चपाएर निल्नेछन्
मात्र फुर्र फुर्ने मुरली मकैका दानाहरू ... !!! 

यो समाचार पढेर तपाईलाई कस्तो लाग्यो?